BÄ°LGÄ° ve YAÅžAM

            Şimdi    az  söz söyleme zamanı

söyleyene,dinleyene anlayana ne büyük

talih. Boş durma seni oyalamasın bu

dünya.Durakların az, ömür kısa

Ahiret sonsuz hesabın kesilir orada.

 Adem nerde kaldı, çokluk nerde? Nerde şimdi o

topraktan yaradılan yüzbinlerce Ten? Nerde

şimdi o yüzbinlerce tertemiz can? Nerede şimdi 

O ;  Öz kullar, yitikler, evliyalar, aşıklar.

Nerde  o  dünya saltanatı, nerde o dünya

uğraşı, ihtirası,kıvranması.

Sana ancak bir serap görünür göz perden

kalkınca.

     A  Bön kişi bu  vadiyi aşmak pek

 kolay değildir.Fakat sen bilgisizliğinden kolay

 sanıyorsun. Aşamıyoruzda zaten bilmekle

 nefsimize galip gelemiyoruz . Bir grafik gibi

 aşağı yukarı göstergede görüntümüz, halimizi

 biliriz bildiğimiz halde daha çok

 vebaldeyiz.Sığınırız sana ya Rab,  Er Rauf

 isminle. Gayretimizi boşa çıkarma istigamet

 üzeri ayırma bizi  Ya Rahman.

         Her an bir dünya boyunca  yol  aşsan

 baktınmı görürsün ki henüz ilk adım attığın

 yerdesin!

 Hiçbir yolcu bu yolun sonunu göremedi.

 Durdun mu  buz kesildin,  dondun   gitti.

 Yok  durmadın  da  daima öğrendinmi, 

boyuna   “ Gel “  sesini  duyar  durursun!

 Boğulursun yaprakta, kalemde. Kaybet kendini

 tefekkürde.   Bu boğulma öldürmez yaşatır.

İstigametin doğru ve kararlı ise 

Beraat 'ı vardır    Öz kul ların.

  İster hünerli olsun , ister kusurlu, kimin gayb

aleminden gizlenmiş bir güneşi varsa, nihayet

bir gün gelir O güneş bulutlardan sıyrılır,

onun üstüne doğar, ışıklarını yayar.

Kim kendi güneşine ulaşırsa iyiçe bil ki  iyiden

de kurtulur, kötüden de!

Sen  var  oldukça iyi,  kötü vardır!

 Ama sen kayboldun   aradan çıktın mı bütün

hepsi  boş  şeylerdir.

 Pişmanlığın faydası  olmadığı  zaman,

  pişman  olaçaksın!   

Bileceksin  yarın başına ne geldiğini.

  Sen  kendi  varlığında kalırsan ki bizler ahir

 zaman insanları kendi varlığımızın dışında

 kalamıyoruz,kaldıkça da  “ iyiyi, kötüyü

 görürsün,  yolda uzar gider.�

    Önce yoktun sen. Yokluktan meydana geldin

 varlığına kapıldın kaldın.  Keşke  Önce

 nasılsan öyle kalaydın. Yani varlığın

 olmasaydı, yok olsaydın! 

      Varlık  kibrine kapılıp ben  ben demeseydin.

İkilik  kaldıkça şirktesin. İkilik kalktımı  tevhid

güneşi doğdu, parladı demektir.TEVHİD!

  Varlığından bir kıl ucu kadar varlık kalsa,

 kötülüğünden  yedi  cehennemde  kötülükle

 dolar.

   Ey   alt üst olmuş gönül,  yakıcı ateşin üstüne

 gerilmiş  sırat köprüsünden  geçmeye kudretin

 varsa  gam  yeme. Nerde sende o  kudret .

    Be  Adam! Akıllı  ol. Olda bir  makam  

 bul.Bir makam iste.

 Bir makama erişmek istiyorsan  önce

 kendini  kendinden kurtar. Etrafına onlar gibi

 görüneyim derken her gün bir derecen düşer

 hergün  öfkenle böğrüne bir cehennem ateşini

 biriktirirsin,Onlar senden uzak, sen onlardan.

  Ve Allah (c.c) der ki; �  Kötü olarak işledikleri

 kendisine çekiçi-süslü kılınıp da onu güzel

 gören mi(Allah katında kabul görecek)Artık

 şüphesiz Allah,dilediğini saptırır, dilediğini

 hidayete erdirir.Öyleyse onlara karşı nefsin

 hasretlere kapılıp gitmesin. gerçekten

 Allah,yaptılarını bilendir.(Fatır Suresi -8)�

  Bir makam bul ki Yokluk bineğini çek , yok

 ol.  Bir an gelsin yokluktan da geç.Sonra bu

 ikinçi makamda fani ol. Gözünü yum, Can

 gözünü hemen aç.

  Gönlün yoklukta derlendi toplandımı iyidende

 kurtuldun demek, kötüden de!  İyi kötü

 kalmadımı  Aşık olur, aşk  kaftanını giymeye

 layık olursun.

    Bu alemde gönül rahatlığı istiiyorsan  yaa

 uykuya  dalmışsın rüya  görüyorsun,  yahut

 boyna  gördüğün  rüyayı  söyleyip

 duruyorsun.VESSELAM.

                             

                    Hacı   Özkul  Ongan

Düşünçe yazılarım.2007